Verwerkingstechnieken
Welke techniek geschikt is, hangt af van de samenstelling van de afvalstroom. Hoogtemperatuurverbranding in een verbrandingsoven of rotatieoven wordt toegepast voor stromen die niet herbruikbaar zijn, zoals gehalogeneerde oplosmiddelen en bestrijdingsmiddelen: de hoge temperatuur breekt giftige verbindingen af. Destillatie en recycling zijn juist bedoeld om waardevolle stoffen terug te winnen, bijvoorbeeld oplosmiddelen of afgewerkte olie die tot basisolie wordt herraffineerd. Fysisch-chemische behandeling, zoals neutraliseren, neerslaan en scheiden, wordt gebruikt voor zuren, basen en geconcentreerde vloeistoffen. Immobilisatie (stabilisatie) legt metaalhoudende of zwaar verontreinigde residuen vast in een matrix, zodat ze veilig kunnen worden gestort. Voor specifieke stromen bestaan aanvullende technieken, zoals pyrolyse, biologische zuivering en demontage van elektrische apparatuur.
Gecertificeerde eindverwerkers
Een eindverwerker van gevaarlijk afval mag alleen werken met een omgevingsvergunning voor de behandeling van afvalstoffen. Daarnaast is een geldige VIHB-registratie verplicht en toetst de vergunningverlenende overheid (doorgaans de provincie) de techniek, de emissies, de veiligheid en de mate van recycling. Veel verwerkers zijn gecertificeerd volgens ISO 14001 en beschikken over aanvullende bedrijfstakcertificaten. Als ontdoener blijft u mede verantwoordelijk voor de gehele keten: controleer daarom altijd of de ontvanger in de begeleidingsbrief vergunninghouder is voor uw specifieke Euralcode en vraag een verwerkingsverklaring of vernietigingsverklaring op. De gekozen techniek moet bovendien minimaal voldoen aan de minimumstandaard uit het Circulair Materialenplan (CMP) voor die stroom; bij voorkeur wordt een hogere trede van de afvalhiërarchie gekozen, zoals hergebruik of recycling in plaats van verbranding.
Praktische hulp nodig?
Vraag via het contactformulier advies aan voor uw specifieke situatie.