Wat moet er op het etiket staan
Op elke verpakking met gevaarlijk afval staat minimaal de afvalstoffenbenaming conform de Eural-lijst, de Euralcode zelf, de naam en het vestigingsadres van de ontdoener en een duidelijke aanduiding dat het om afvalstoffen gaat. Een verpakking zonder deze gegevens is juridisch niet afgifteklaar: de inzamelaar mag de stroom weigeren en bij een ILT-controle volgt een hersteltermijn of boete. Gebruik bij voorkeur voorbedrukte, chemisch bestendige etiketten en schrijf nooit met gewone inkt op vette of vochtige emballage.
CLP en ADR naast elkaar
Op de werkvloer geldt het CLP-etiket: rode ruit met gevarenpictogram, signaalwoord ('gevaar' of 'waarschuwing'), H- en P-zinnen en de stofnaam. Zodra de emballage wordt vervoerd, komen daar de ADR-gevaarsetiketten bij: ruiten van 100 bij 100 millimeter met het klassenummer en het UN-nummer van de stof. CLP beschrijft het intrinsieke gevaar van de stof, ADR het gevaar tijdens transport. Beide systemen sluiten elkaar dus niet uit, maar staan naast elkaar op dezelfde vat of jerrycan.
Praktische werkwijze op de werkvloer
Neem een UN-gekeurde emballage, bijvoorbeeld een jerrycan van 20 liter, en voorzie die van het CLP-etiket met gevarenpictogram, signaalwoord en H- en P-zinnen. Bij transport komt daar het ADR-gevaarsetiket met het klassenummer en UN-nummer bij. De Euralcode hoort niet op de verpakking, maar op de begeleidingsbrief en in de LMA-melding. Let er daarbij op dat het UN-keurmerk op de emballage zelf niet wordt afgedekt en dat oude etiketten volledig zijn verwijderd.
Praktische werkwijze
Etiketteer op het moment van vullen, nooit achteraf. Verwijder oude etiketten volledig, zodat geen verwarrende restmarkering achterblijft en controleer bij elke inzameling of etiketten nog leesbaar en goed vastzitten; vervang beschadigde exemplaren direct.
Praktische hulp nodig?
Vraag via het contactformulier advies aan voor uw specifieke situatie.