Waarom UN-gekeurde verpakkingen verplicht zijn
Het Europees verdrag voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, het ADR, kent strenge eisen aan verpakkingen. De verpakking moet tijdens normaal transport en bij incidenten voorkomen dat de inhoud vrijkomt. Daarom mag gevaarlijk afval alleen worden vervoerd in verpakkingen die zijn getest en goedgekeurd volgens de UN-richtlijnen. Een standaard jerrycan of een oude olievat voldoet daaraan niet.
De verpakking moet bovendien passen bij de eigenschappen van de stof. Een verpakking die geschikt is voor een brandbare vloeistof, hoeft niet geschikt te zijn voor een bijtende stof of een oxideerend middel. De keuze hangt af van de gevaarsklasse, de verpakkingsgroep en de fysische toestand van het afval.
De UN-code uitlezen
Elke goedgekeurde verpakking draagt een UN-code, bijvoorbeeld UN 1A1/Y1.4/150. De eerste cijfer-lettercombinatie geeft het verpakkingstype aan: 1A1 staat voor een stalen vat met vaste bovenkant, 1H1 voor een kunststof vat, 31HA1 voor een IBC met stalen buitenkant en kunststof binnenbak, en 3H2 voor een jerrycan. De letter X, Y of Z geeft de verpakkingsgroep aan waarvoor de verpakking geschikt is.
Verpakkingsgroep I geldt voor de gevaarlijkste stoffen en vraagt de zwaarste verpakking (X). Groep II is middelzwaar (Y) en groep III het minst gevaarlijk (Z). Een verpakking met code Y mag dus ook worden gebruikt voor stoffen uit verpakkingsgroep III, maar niet voor groep I. In de code staan verder de relatieve dichtheid en de beproevingsdruk, zodat duidelijk is hoeveel gewicht en druk de verpakking aankan.
- X = geschikt voor verpakkingsgroep I, II en III
- Y = geschikt voor verpakkingsgroep II en III
- Z = geschikt voor verpakkingsgroep III
- Controleer of de code aansluit op de gevaarsklasse van uw afval
Soorten verpakkingen in de praktijk
Voor vloeibaar gevaarlijk afval worden vaak stalen vaten, kunststof vaten of jerrycans gebruikt. IBC's, oftewel Intermediate Bulk Containers, zijn geschikt voor grotere hoeveelheden en worden veel gebruikt voor oplosmiddelen, olie en chemicaliën. Voor vaste stoffen, zoals poeders of granulaten, worden zakken, dozen of speciale verpakkingen met binnenzak gebruikt.
Bij de keuze speelt ook de compatibiliteit een rol. Sommige kunststoffen zijn niet bestand tegen bepaalde oplosmiddelen of zuren. Een verkeerde keuze kan leiden tot doorzakken, scheuren of reacties tussen verpakking en inhoud. Raadpleeg daarom altijd de veiligheidsinformatie van het afval en vraag uw leverancier om een geschikte UN-verpakking.
ADR-eisen voor gebruik en hergebruik
Voordat een verpakking wordt gebruikt, moet deze visueel worden gecontroleerd op beschadigingen, corrosie, vervorming of vervuiling. Een beschadigde verpakking mag nooit worden ingezet voor gevaarlijk afval. Ook moeten oude etiketten en codes zijn verwijderd, zodat er geen verwarring ontstaat over de nieuwe inhoud.
Voor kunststof verpakkingen voor vloeistoffen geldt doorgaans een maximale gebruiksduur van vijf jaar na de productiedatum. Metalen verpakkingen kunnen langer mee, mits ze jaarlijks worden geïnspecteerd en goedgekeurd. IBC's hebben hun eigen inspectie-eisen: na productie en daarna periodiek opnieuw. Deze termijnen staan vermeld op de verpakking en in de ADR-bijlagen.
- Controleer verpakkingen visueel vóór gebruik
- Verwijder oude etiketten en codes
- Houd rekening met de maximale gebruiksduur
- Laat IBC's en metalen vaten periodiek keuren
Praktische tips
Zorg dat de verpakking niet overvol zit; er moet voldoende ruimte overblijven voor uitzetting van vloeistoffen. Sluit de verpakking goed af met het originele deksel of sluiting. Plaats het juiste ADR-gevaarsetiket en het CLP-pictogram op de buitenkant en vermeld de Euralcode, de afvalbenaming en de ontdoener.
Twijfelt u over de juiste verpakking voor uw afvalstroom? Neem contact met ons op. Wij helpen u om een keuze te maken die voldoet aan zowel de ADR-eisen als de praktische eisen van uw bedrijf.
Praktische hulp nodig?
Vraag via het contactformulier advies aan voor uw specifieke situatie.